Baar met doodshoofden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Baar met doodshoofden door Nicholas Stone, begin 17e eeuw

Op de achtergrond de Zuidertoren.

 

 

                                                                                    

 

 

Werkplaats Hendrick de Keyser

 

Het Zuiderkerkhofpoortje is verwant met het Leprozenpoortje en komt eveneens uit de werkplaats van Hendrick de Keyser. Het poortje vormde een ingang van het Zuiderkerkhof, het kerkhof van de Zuiderkerk. Het poortje wordt wel toegeschreven aan Nicholas Stone, de meesterknecht van Hendrick de Keyser die in 1613 met diens dochter Maeycke trouwde, waarna hij naar Engeland vertrok om zich daar te vestigen.

 

De stijl is nauw verwant met die van Hendrick de Keyser. Het reliëf toont een doodsbaar met doodskleed, waarop twee schedels en doodsbeenderen zijn uitgestald. Het zwarte kleed bevat twee wapens, een gekroonde troffel en drie schildjes.

 

 

Uit de opslag, geverfd en versierd

 

In het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog werd het poortje opgeborgen. Na de sanering van de buurt is het in 1985 weer opgebouwd. In 2005 is het poortje geverfd en zijn de baar en de schedels van kleur voorzien.

 

Het kleurige werk in het bovenste gedeelte van de poort was illegaal opgeplakt en is later, na maanden, verwijderd. De dagelijkse argeloze voorbijganger wist niet beter dan dat het onderdeel van de opgeknapte poort was.

 

 

 

                                                                                           

Oude glorie

 

De Zuiderkerkhofspoort is in oude glorie hersteld. Oorspronkelijk gaf de poort ook al toegang tot het Zuiderkerkhof, maar hij bevond zich wel op een andere plek dan nu.

 

“Bij de aanleg van de metro is de poort verplaatst naar de huidige locatie”, aldus projectleider Marco de Boer. Bij de onlangs voltooide opknapbeurt zijn scheuren en beschadigingen in het natuursteen hersteld. Ook is de poort opnieuw beschilderd. “De oorspronkelijke kleuren zijn niet allemaal precies bekend. Die van de bekleding van  de afgebeelde doodskisten bijvoorbeeld wel, maar voor de rest hebben we zo veel mogelijk rekening gehouden met de kleuren van de toren van de Zuiderkerk.”

 

De poort is niet alleen populair bij toeristen, fietsers, wandelaars en bezoekers van het gemeentelijk informatiecentrum van de achtergelegen Zuiderkerk, maar helaas ook bij  graffitibeoefenaars. “Op last van Monumentenzorg hebben we een verf gebruikt die niet afwasbaar is, maar wel overschilderbaar. We controleren nu dagelijks op graffiti en zonodig gaan we er meteen met de kwast overheen. Letterlijk en figuurlijk een likop- stuk-beleid dus.”

 

(uit: StadsdeelNieuws, 9 januari 2006)

 

 

 

 

 

 

 

 

St. Antoniesbreestraat

 

Sint Antonie is de heilige Sint Antonius; de naam van de straat wordt geschreven als St. Antoniesbreestraat (de straat van St Antonie) of als St. Antoniebreestraat (de straat met de naam St. Antonie). De dubbele schrijfwijze komt ook voor bij de St. Antonie(s)sluist. Afgaand op de hits in Google (juni 2010) is er een voorkeur voor Antoniesluis (7.670 hits) t.o.v. Antoniessluis (1.240 hits), maar een voorkeur voor Antoniesbreestraat (36.900 hits) boven Antoniebreestraat (10.400 hits).

 

 

Foto’s: juli 2006

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

Buitenbeelden in Amsterdam Centrum