La Demeure Humaine 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

La Demeure Humaine  (het menselijk verblijf)  door Ossip Zadkine, 1963-64

Westeinde 1, voor de Nederlandse bank.

 

1963

 

“Ossip Zadkine begins the third version of La Demeure, commissioned by the Nederlandse Bank.
This statue is designed to be placed against the frontage of the central office, situated on the Amsterdam Frederiksplein.”

 

 

 

1968

 

Rond 1960 liet Zadkine de gesloten vorm helemaal los en maakte hij verschillende opengewerkte beelden. In Nederland kreeg zo'n beeld in het voorjaar van 1968, enkele maanden na Zadkine's dood, een plaats tegen de gevel van het hoofdkantoor van de Nederlandse Bank.

 

 

Penning gegoten ter gelegenheid van de opening van de Nederlandsche Bank op het Frederiksplein, Amsterdam 1968, door Loeki (Louise) Metz. Het beeld van Zadkine is zichtbaar tegen de gevel

 

 

           

 

 

 

1990

 

Amsterdams Beeldenboek: Zadkine kreeg de opdracht om de honderd meter lange noordgevel van het bankgebouw te verfraaien en het horizontale karakter ervan te doorbreken. Speciaal voor deze gevel maakte Zadkine dit beeld dat volgens hem de synthese vormde tussen architectuur en de scheppende mens. Op 11 december 1990 werd het meer dan vier meter hoge beeld verplaatst naar de westzijde van het bankgebouw en op een bronzen tafel geplaatst.

 

(uit: Amsterdams beeldenboek: nr  63)

 

 

Niet iedereen had waardering voor beeld.  Jan Wolkers betitelde het beeld van zijn leermeester als 'een stel gebroken chocoladeletters'.

 

 

 

                     

 

 

 

2009

 

In augustus 2009 gaat de eerste aflevering van de sculptuurroute ArtZuid van start in Amsterdam. Eén van de beelden langs de sculptuurroute is La Demeure Humaine. Met een takelwagen is het beeld vervoerd naar de tijdelijke plek. Het dagblad Trouw verslaat het transport. Een citaat:

 

“Om zes uur arriveert het beeld bij de Apollolaan. Het wordt langzaam licht. Een deuk in het voetstuk, ontstaan door de druk op de takelwagenrand, wordt vakkundig weggetikt. Het exact neerzetten van het zware object op de witte sokkel is precisiewerk en vereist een goede samenwerking. Van Wees houdt zijn team goed in de gaten. „Duwtje, duwtje! Staat-ie op de rand? Ho! Dit is hem, nu staat-ie goed!”

 

Toch hangt het beeld een beetje naar voren. Is dat per ongeluk? „Nee hoor”, zegt Van Wees, „dat heeft de maker speciaal zo gemaakt, dat is nou beeldende kunst.” De beelden zijn verzekerd voor bijna 80 miljoen euro. De bewaking van de route is in handen van stagiairs van het ROC. Voorman Van Wees heeft zijn belofte gehouden; op het ruime grasveld voor het Minervaplein komt het beeld veel beter tot zijn recht. Hij is trots dat de ’exceptionele klus’ zonder problemen is geklaard. „Ze zouden dat beeld hier lekker moeten laten staan!”

 

 

2011

 

Na de tentoonstelling is het kunstwerk niet meteen teruggekeerd, er waren werkzaamheden gaande naast de bank. Voorjaar 2011 is het beeld op zijn oude plek bij de Nederlandse Bank teruggeplaatst.

 

 

 

 

                            2009: Apollolaan

 

 

 


 

Ossip Zadkine  (1890-1967)

 

 

Zadkine werd geboren in Vitebsk, Wit-Rusland. In 1905 stuurt zijn vader hem naar familie in Engeland (zijn moeder was van Schotse afkomst) waar hij vanaf het najaar van 1908 les volgt  aan de Arts and Crafts School in Londen. Oktober 1909 vestigt hij zich in Parijs en ontmoet er onder meer Léger, Archipenko, Chagall en  Modigliani. Zijn werk raakt sterk beïnvloed door het kubisme. In de jaren twintig ontwikkelde Zadkine, die in 1921 Fransman werd, zijn dynamische geometrische stijl, afgeleid van het analytisch kubisme.

 

Bang om zijn Joodse afkomst vlucht Zadkine in 1941 naar de Verenigde Staten van Amerika. Hij verblijft er gedurende de hele Tweede Wereloorlog en heeft er een atelier in New York. Valentine Prax blijft in Frankrijk. In 1942 neemt Zadkine te New York, samen met onder meer Fernand Léger, Max Ernst en Marc Chagall deel aan de groepstentoonstelling "Artists in Exile". Na de oorlog komt Zadkine terug naar Frankrijk. Tot 1958 gaf hij beeldhouwles aan de Académie de la Grande Chaumière te Parijs. De Nederlander Jan Wolkers was in 1957 een van zijn leerlingen.

 

In Nederland is zijn bekendste werk het beeld De Verwoeste Stad, dat verwijst naar het bombardement op Rotterdam, mei 1940. Het beeld staat aan de Rotterdamse Leuvehaven, naast het Maritiem Museum. In de volksmond wordt het beeld ook wel 'Jan Gat' genoemd en de naam van de schepper wordt vaak verbasterd tot 'Zadkini'. Naar verluidt kreeg hij de inspiratie voor het beeld toen hij vanuit zijn woonplaats Parijs onderweg was naar zijn vriend, de arts Hendrik Wiegersma in het Nederlandse Deurne. Hij passeerde Rotterdam en zag de stad in puin liggen.

 

Leerlingen

 

Aangetrokken door zijn reputatie gingen veel jonge Nederlandse beeldhouwers naar Parijs om les van de meester te krijgen, zoals Wessel Couzijn, Lotti van der Gaag, Hans Ittman, Pearl Perlmuter, Willem Reijers, Shinkichi Tajiri en Jan Wolkers.

 

 

 


 

Westeinde

 

Foto’s: maart 2006, oktober 2009

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

Buitenbeelden in Amsterdam Centrum

 

Buitenbeelden in Amsterdam:  het  mensbeeld