Observatorium
Observatorium van Marinus Boezem, 1992 Bekroning De opdracht was het maken van een installatie, die een ‘bekroning’ zou vormen van een acht meter hoge terp. Daarbij zou het werk uit moeten nodigen om korte tijd boven te verblijven. Boezem ontwierp een observatorium, vanouds een plek waar vandaan men de hemellichamen kan bestuderen. Het bestaat uit een plaat graniet, waarin de sterrenbeelden van het noordelijk halfrond staan gegraveerd. Daarop is, vormgegeven in zwart graniet, een bank geplaatst. Deze is geïnspireerd op de beroemde chaise longue uit 1928 van de architect Le Corbusier. De bovenzijde is hoog gepolijst zodat zij als een spiegel de hemel kan reflecteren. (het Amsterdam
beeldenboek, 1996) Vanadalisme Beschadigingen door vandalen ontsieren Observatorium
(1992) van Marinus Boezem. Het staat midden in het Buikslotermeerpark. Al
eerder trok het Amsterdams Fonds voor de Kunst achtduizend gulden uit voor
herstel, maar voordat het werk kon beginnen was er alweer fikse schade.
Inmiddels is besloten nog eens vijfduizend gulden te reserveren. Zo moet de
hardstenen grondplaat - met een daarin gegraveerde sterrenhemel - opnieuw
worden aangebracht. (citaat uit het Parool, 30 december 1997)
Boezem was in de tweede helft van de zestiger jaren samen met Jan Dibbets en Ger van Elk één van de belangrijke vertegenwoordigers van conceptuele kunst en arte povera in Nederland. Kunst maakt zich los van het object en met elk materiaal kan kunst worden gemaakt. In 1969 signeert hij de hemel met de uitlaatwolk van een vliegtuig en maakt zo een werk dat even snel verdwijnt als het ontstaan is. De sculptuurprojecten en installaties uit de zeventiger jaren blijven getuigen van zijn conceptuele achtergrond. Lucht, licht, geluid en beweging zijn nu de motieven waarmee hij een beeld van ruimte en tijd creëert.
Foto: april 2006
Startpagina Buitenbeeldinbeeld Buitenbeelden
in Amsterdam Noord |
