de Omhelzing

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De omhelzing door Jan Meefout, 1975

 

 

Rond en mollig

 

Meefout was bij uitstek de beeldhouwer van de sensuele vrouwenfiguren. Kenmerkend voor het werk van Meefout zijn de ronde, mollige vormen van de vaak enigszins gedrongen lichamen. Door de zware afgeronde volumes neigen zijn beelden soms naar abstractie. Meefout legde ooit uit hoe zijn werk verliep: ‘Beginnend met bijvoorbeeld een zuivere driehoek, kom ik uiteindelijk tot stomweg een poppetje, een blommetje een vogel, een mooi wijf’.

 

 

Ruw blok

 

Meefout werkte nooit met modellen of voorstudies, hij liet zich inspireren door het ruwe blok steen. Zijn werk doet soms denken aan het werk van Hildo Krop, met wie Meefout zich artistiek verwant voelde. Mede dankzij Krop kreeg Meefout in de jaren vijftig enkele opdrachten in Amsterdam. Verder ontving hij meerdere keren het verzoek zijn vrije werk op monumentale schaal uit te voeren.

 

(naar het Amsterdams Beeldenboek)

 

 

Renovatie Waterlandplein

 

In 2007 is gestart met de vernieuwing van het plein en woningen rondom. Het winkelcentrum is afgebroken en het terrein is langdurig een bouwput. Het was de bedoeling dat het geheel vier jaar in beslag zou nemen. Het beeld ‘de Omhelzing’ is verwijderd. Maart 2010 komt het bericht dat nieuwbouw gezien de econmische crisis niet verantwoord is en daarom voor onbepaalde tijd is uitgesteld. Later komt het bericht dat alsnog afgebouwd gaat worden. februari 2011 laat stadsdeel Noord desgevraagd weten dat ‘de Omhelzing’ in opslag staat en terug zal keren op het plein.

 

 

 

 

 

 

 


 

Jan Meefout (1915-1993)

 

Het werk van Meefout bestaat voornamelijk uit in steen gehakte figuratieve sculpturen en reliëfs.

 

Aanvankelijk werd Jan Meefout opgeleid tot meubelmaker, maar hij kwam er, volgens zijn vriend en collega Arie Teeuwisse, meer en meer toe kleine houten beelden te maken. Hij werd hiertoe aangemoedigd door de beeldhouwers Frits van Hall en Jan Havermans. Nadat hij het Instituut voor Kunstnijverheid bezocht, zette hij zijn studie voort bij professor Jan Bronner aan de Rijksacademie. Zijn doel was de beeldhouwkunst 'zo zuiver mogelijk te beoefenen'.

In tegenstelling tot de meeste andere beeldhouwers van zijn generatie volhardde Meefout in het weergeven van de menselijke figuur. Abstractie bevredigde hem niet, zei hij ooit. "Beginnend met bijvoorbeeld een zuivere driehoek, kom ik uiteindelijk tot stomweg een poppetje, een blommetje, een vogel, een mooi wijf."

 

 

Jan Meefout overleden

 

AMSTERDAM - De Amsterdamse beeldhouwer Jan Meefout (77) is vrijdag overleden. Hij is gisteren in stilte gecremeerd. J. P. W. Meefout heeft een aantal grote beelden en gevelstenen voor Amsterdam gemaakt, zoals de Liggende Vrouw in Buitenveldert, De Omhelzing op het Waterlandplein in Noord, Olifant, de bronzen fontein in de Sloterplas en twee beeldengroepen op de brug over de Burgemeester Cramergracht in Nieuw-West. Tevens staan er beelden van zijn hand in steden als Utrecht, Roosendaal, Edam en Hilversum.

 

Meefouts lievelingsmaterialen waren steen en hout, zijn favoriete onderwerp de vrouw. Hij noemde het zijn 'landschappen', herinnert Teeuwisse zich. "Soms waren het kleine kenau's, dan weer bevallige Venussen of Gratieën, zee- of schikgodinnen, lieve moedertjes of mollige meisjes. En Irmgard, zijn vrouw, stond in al die beelden centraal."

 

(citaat uit het Parool, 22 april 1993)

 

 

Wikipedia

 

 

 


 

Waterlandplein

 

Foto’s: juli 2006

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

Buitenbeelden in Amsterdam Noord

 

Buitenbeelden in Amsterdam: het mensbeeld