de Utrecht

 

 

 

 

 

 

 

 

Brulapen en Mantelbavianen (of Mandrils?) door Mendes da Costa, 1905

 

Van de architecten A.J. Kropholler en J.F. Staal ontving Mendes da Costa een opdracht voor de versiering van zowel exterieur als interieur van een gebouw van de levensverzekeringsmaatschappij de "Utrecht" aan het Damrak in Amsterdam (1903-1905), ook wel ‘het Beeldenhuis’ genoemd.

 

 

 

                     

 

 

 

 

                                 

 

 

 

Bewondering en felicitaties

 

Bij de zeventigste verjaardag van Mendes da Costa schreef de opdrachtgever architect A.J. Kropholler een felicitatie in de Telegraaf van 3 november 1933:

 

“Zoolang ik Mendes da Costa ken, heb ik hem gezien als een groot beeldhouwer. Het eerst – ik was een jaar of zeventien – zag ik zijn werk voor het winkelraam van Wisselingh op het Spui. Het waren van zijn eerste gebakken beeldjes, die mij zoo trokken, dat ik mij verstoutte, den grooten kunsthandel binnen te gaan en mij omtrent werk en meester liet informeren.

 

Nu, 35 jaar later, is mijn bewondering voor den beeldhouwer Mendes da Costa even spontaan, al begrijp ik misschien een heel klein weinig meer van zijn werk, ook wijl ik het geluk heb gehad, menig gebouw door zijn kunst verfraaid te zien en menige verklaring van hemzelf over zijn werk te hooren.

 

Mendes, bij uw 70sten jaar dank ik u daarvoor en ik hoop voor bouw- en beeldhouwkunst nog veel van uw hooge gaven van geest en hart.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Joseph Mendes da Costa (1863-1939)

 

Joseph Mendes da Costa werd vooral bekend door het vervaardigen van beelden en ornamenten voor gebouwen. Hij was van 1886 tot 1887 lid van de kunstenaarsgroep "Labor et Ars", die later de representanten zouden worden van de Nederlandse variant van de Art Nouveau. Hij is de wegbereider geweest voor de 20e-eeuwse kunst in Nederland, doordat hij als eerste beeldhouwer een monumentale, symbolistische stijl van strakke lijnen en heldere vlakken ontwikkelde.

 

 

 

 

 

 

Hij is de nestor van de Nederlandse dierbeeldhouwkunst. Aan het begin van de twintigste eeuw, in de periode van 1890-1912, nam Mendes zowel zijn kleinere werk en bronzen plastieken als in zijn monumentale werk veelvuldig het dier tot onderwerp. Met zijn zwager, de graficus Samuel Jessurum de Mesquita (1868-1944) was hij regelmatig bezoeker van Artis. Het zijn vooral de uilen en apen, waaronder mandrils, maki’s en bavianen, die in zijn dierplastieken een grote rol spelen. Vanwege deze dierfiguren werd hij in 1914 doctor honoris causa in de biologie van de Rijksuniversiteit Groningen.

 

Wikipedia        

 

 

                                                    

 

 

 

 


 

Ansichtkaarten

 

 

                                        het Damrak met gebouw ‘De Utrecht’

 

                     1960      

 

 

 

                   1919       

 

 

 

 

 

 


 

Damrak 28-30

 

Foto’s: augustus 2006 en juli 2010

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

Buitenbeelden in Amsterdam Centrum

 

Buitenbeelden in Amsterdam:  Flora & Fauna in beeld